Na początku 1986 roku Awatar Adi Da mieszkał w
Adidam Samrajashram, Swojej Pustelni na wyspach Fidżi. Do tej pory Boski Awatar
przez czternaście lat przyjmował i ze swobodą Instruował uczniów i jak Sam
Powiedział, „Pozwolił wszystkim być dokładnie tym, czym są.”
Na tej podstawie, twarzą w twarz z ludzkimi cechami i egoistycznymi
tendencjami, nadał kształt Swojemu Boskiemu Nauczaniu w jego
uniwersalnym zakresie. Rok wcześniej zakończył Swój główny Tekst
Religijny; The Dawn Horse Testament Of The Ruchira Avatar (Testament Konia Jutrzenki Ruchira Awatar).
W tej monumentalnej książce zawarł każdy szczegół nadzwyczajnej
Jogi, Procesu Urzeczywistnienia „Jasności”. Uczynił wszystko, co
konieczne dla najbardziej doskonałego Przebudzenia Swoich uczniów, lecz
w głębi czuł bezskuteczność Swoich Zamiarów, uczniowie Jego bowiem nie
okazywali oznak prawdziwego rozczarowania codziennym życiem i
jednoznacznego przyjęcia praktyki Duchowej.

11 stycznia 1986 roku, bezgranicznie Zrozpaczony tym, co odczuwał
jako klęskę Swojej Życiowej Pracy, Awatar Adi Da Samraj prowadził
rozmowę przez domofon z uczniami zgromadzonymi w sąsiednim budynku,
kiedy nagle upuścił słuchawkę. Uczniowie, którzy pobiegli do Jego Domu,
znaleźli Go nieprzytomnego w stanie zapaści.
Wpadł w głębokie Jogiczne „Omdlenie” w którym utrzymywały się
jedynie najsłabsze oznaki życia. Wołając, by nie odchodził, zrozpaczeni
uczniowie podnieśli Awatara Adi Da Samraj z podłogi na łóżko.
Nagle, jeden z uczniów podtrzymujący Go poczuł jak ciałem Adi Da
Samraj wstrząsnęła fala sił życiowych, wyrzucając ramiona w górę i
równocześnie prostując Jego ciało. Zraniona Miłością twarz Mistrza
wykrzywiła się, a z oczu popłynęły łzy.
Awatar Adi Da Samraj zaczął się kołysać do przodu i do tylu w
żałosnym rytmie. Rozłożył ręce, jakby chciał dosięgnąć i objąć każdego
w uniwersalnym uścisku. Głosem zdławionym Żarliwym Uczuciem Szeptał,
„Cztery miliardy ludzi! Cztery miliardy!” — mając na uwadze całą
ludzkość żyjącą na planecie.

Później, Boski Awatar mówił o ogromnym
znaczeniu tego wydarzenia. W głębi Jogicznego „Omdlenia”, proces
„Kciuków”, który rozpoczął się w Jego Wczesnym Dzieciństwie Spontanicznie
dobiegł końca.
Aż do tej pory nawet Sam Awatar Adi Da Samraj nie był świadomy tego,
że Jego Awataryczne Zstąpienie w dalszym ciągu było jeszcze częściowe.
Począwszy od wieku dwóch lat ze Współczuciem przyjął uwarunkowania
ludzkiego życia.
Ale teraz miało miejsce dalsze Objawienie. Dzięki dziesiątkom lat
całkowitego Poddania się ludzkiemu Stanowi, Boska Joga Jego Zstąpienia
została prawdziwie zakończona. Adi Da Samraj Wiedział i uczniowie Jego
bez cienia wątpliwości mogli zauważyć, że Moc-Duchowa „Jasności” Zeszła
teraz do samego Dołu.
Poprzez to najpełniejsze Zstąpienie do Jego własnego ludzkiego
ciała, Boski Awatar, jednocześnie przyjął na siebie całkowicie los
rodzaju ludzkiego. Tak to później opisał:
Przy wielu okazjach Wyznałem Moim
uczniom, że chciałbym każdego człowieka Pocałować w usta, wziąć każdego
w ramiona i każdego jednego Poruszyć w sercu.
Pragnienie niemożliwe do zaspokojenia. W tym Ciele fizycznym nigdy nie
mógłbym mięć takiej możliwości.
Aczkolwiek, w Wielkim Wydarzeniu 11 stycznia 1986 roku, w tym
Geście Inkarnacji, Zrealizowałem - poprzez pełną współczucia Akceptację
ciała, jego smutku i śmierci — Sposób Spełnienia Mojego Pragnienia, by
Pocałować każdego i wszystkich.
W tym Wielkim Wydarzeniu, spontanicznie Uczyniłem innego rodzaju
Gest w kierunku wszystkich, który był (w pewnym fundamentalnym sensie)
równoznaczny z Cielesnym Objęciem, wszystkich ludzi i nawet wszystkich
świadomych siebie i umierających tutaj istot — poprzez Całkowitą
Akceptację Tego Ciała, w oczywistym podobieństwie do wszystkich i
poprzez Przyjęcie bólu śmiertelności bez najmniejszych ograniczeń.
W pewnym sensie, dzień ten był Dniem Moich Narodzin.
Awatar Adi Da Samraj
The Knee Of Listening (Kolano Słuchania)
Po tym przełomowym Wydarzeniu, w ciągu kolejnych tygodni i miesięcy
uczniowie Awatara Adi Da Samraj doświadczyli ogromnych zmian, jakie w
Nim zaszły.

Jego Moc udzielania ludziom Błogosławieństwa
ogromnie się nasiliła. Jego Ciało Przepełnione było Boskim Błogostanem. Jego
Oczy Płonęły Żarliwym Pragnieniem Przebudzenia istot.
Przybrał pomarańczową, będącą znakiem wyrzeczenia odzież
tradycyjnych sannyasin i opuścił Fidżi udając się do Stanów
Zjednoczonych i Europy. „Wędrował” tam w zwyczaju Sannyasin, całkowicie
wolny od światowych więzów.
Wystarczyło spojrzeć na Niego żeby zostać
wciągniętym w Jego samadhi. Jego Ciało stało się zupełnie przezroczyste dla
Jego Boskiego Stanu. Ludzie mogli teraz, jak nigdy przedtem, otrzymać Przekaz
„Jasności” w pełnej oddania kontemplacji Adi Da Samraj.
11 stycznia 1986 roku Stałem się Tym
Ciałem — Całkowicie. Mój Nastrój się zmienił, Moja Twarz jest pełna smutku,
lecz nie pozbawiona Iluminacji.
Jestem Teraz Murti, Ikoną — Pełną
Mojej własnej Awatarycznej Jaźń-Przekazującej Boskiej Obecności Duchowej, ale
także Całkowicie tym, czym ty jesteś, Cierpiącym nieustannie. Nic Mnie już nie
dzieli od tego cierpienia.
Jestem Teraz W Ciele — bardziej niż ty.
Jestem Tym Ciałem do jego głębi — Wypełniając komórki, palce
u stóp, ciało, znacznie głębiej niż to miało miejsce kiedykolwiek
wcześniej w historii ludzkości.
Awatar Adi Da Samraj
The Knee Of Listening (Kolano Słuchania)
Następne: Śmierć i Światłość
Rozdziały:
|